Juliusz Kydryński (ur. 30 czerwca 1921 w Tarnobrzegu, zm. 26 maja 1994 w Krakowie) – polski prozaik, krytyk teatralny i filmowy oraz tłumacz z języków angielskiego, niemieckiego i francuskiego, m.in. dramatów elżbietańskich; starszy brat Lucjana Kydryńskiego.
Życiorys Studiował na Wydziale Humanistycznym (polonistykę i anglistykę) UJ. W latach 1940–1945 był działaczem podziemia kulturalnego w Krakowie. W 1942 był więźniem w KL Auschwitz.
Debiutował w 1943 jako prozaik na łamach konspiracyjnego czasopisma „Miesięcznik Literacki”. Od 1945 był redaktorem tygodnika „Przekrój”. Był współpracownikiem prasy i radia.
Bliski przyjaciel Karola Wojtyły, późniejszego papieża Jana Pawła II, który ukrywał się w krakowskim mieszkaniu Kydryńskich w początkowym okresie okupacji przy ulicy Felicjanek 10, po śmierci ojca.
Dwukrotnie żonaty, w lipcu 1991 ożenił się z Zuzanną.
Został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Salwatorskim (sektor SC9, rząd 13, nr grobu 13).
mały|Grób Juliusza Kydryńskiego na Cmentarzu Salwatorskim
Nagrody W 1958 otrzymał nagrodę Hachette w Paryżu za reportaż.