1590) Zaginiona; zawierała m.in. transkrypcje organowe motetów Cibavit eos oraz Mihi autem Marcina Leopolity i motetu Nunc scio vere Wacława z Szamotuł (zachowała się kopia mikrofilmowa). Gdańska tabulatura organowa (1591) Jej przynależność do polskiej kultury muzycznej wzbudza wątpliwości. Prawdopodobnie jej autorem był organista Cajus Schmiedtlein (ok. 1566–1611). Ryska tabulatura organowa, "pierwsza" (koniec XVI w.) Pochodzi z byłych Inflant, z kolegium jezuitów w Rydze (istniało w latach 1582–1621; zostało rozgrabione przez Szwedów). Aktualnie przechowywana w Uppsali w Szwecji. Zawiera m.in. Mihi autem - introit Marcina Leopolity. Tabulatura Toruńska (Johannesa Fischera z Morąga) (1591–1604). Oryginalna jej nazwa: Ex libris Johannis Fischeri Borussi Morungensis. Liber Secundus. Kunstlich Tablatur Buch (zachowała się jedynie księga druga). Johann Fischer był nie tylko skryptorem, lecz również i autorem wielu utworów, zamieszczonych w tabulaturze. Żmudzka tabulatura z Kroż (również znana jako Tabulatura Adama z Wągrowca) (ok. 1618). Twórczość Adama z Wągrowca w znacznym stopniu należy do wczesnego baroku. Sama tabulatura pochodzi ze zbiorów kolegium jezuickiego. Tabulatura oliwska, tzw. Pierwsza (1619) Na Litwie i w szeregu opracowań funkcjonuje pod nazwą Tabulatury z Brunsbergi - "Braniewskiej".