thumb|Zwój przedstawiający Hachimana w stroju buddyjskiego mnicha – w mitologii japońskiej bóg wojny (opiekuńczy bóg wojowników) i łucznictwa i boski opiekun Japonii oraz narodu japońskiego. Łączony jest również z rolnictwem, płodnością oraz rybołówstwem. Uważany za patrona rodu Minamoto.
Korzenie kultu Hachimana nie są znane. Pojawił się on w I połowie VIII wieku, w okresie Nara i szybko zdobył sobie wielką popularność. Uznawany jest za boską inkarnację cesarza Ōjina (ok. 270–310) i często czczony jest wraz z matką, cesarzową Jingū. Niejasne jest w jaki sposób uczyniono z Ōjina, władcy nie prowadzącego wielkich kampanii militarnych, bóstwo związane z wojną. Według popularnej opowieści miał się on znajdować w łonie matki, gdy ta prowadziła zwycięską wyprawę na Koreę. Zgodnie z legendą miał się objawić jako bóstwo w 571 roku, nie ma jednak żadnych wzmianek o jego kulcie wcześniejszym niż początek VIII wieku.
Postać Hachimana przeniknęła także do japońskiego panteonu buddyjskiego, gdzie uważany jest za bodhisattwę (jap. bosatsu) i utożsamiany zazwyczaj z buddą Amidą. Jego wojenny charakter powiązano z funkcją strażnika buddyzmu.