thumb|260px|Główny pawilon (honden) Yasukuni-jinja thumb|260px|Wnętrze Itsukushima-jinja thumb|260px|Hiyoshi-taisha w Ōtsu thumb|260px|Hokora – miniaturowy chram thumb|260px|Plan chramu: 1. Torii, 2. Kamienne schody, 3. Sandō, 4. Chōzuya, 5. Tōrō, 6. Kagura-den, 7. Shamusho (biuro administracyjne), 8. Ema, 9. Sessha / Massha, 10. Komainu, 11. Haiden, 12. Tamagaki, 13. Honden thumb|260px|Chigi i katsuogi (na końcach widoczne cesarskie chryzantemy) thumb|260px|Temizu-ya (chōzu-ya) w chramie Kushida, Fukuoka thumb|260px|Droga do chramu – omote-sandō, Usa-jinja, Usa, prefektura Ōita – miejsce kultu w japońskiej religii shintō. Odróżnia się także inne typy i rodzaje tych budowli o nazwach: jingū, miya, taisha, mori, hokora.
Sferę sacrum od profanum rozdziela brama torii. Niektóre chramy są duże, lecz spotyka się też jedynie wydzielone place, drzewa lub małe ołtarze. Tradycyjnie chramy shintō buduje się z drewna, bez użycia gwoździ. Niektóre przebudowywane są co jakiś czas (przeważnie co 20 lat) na podstawie pierwotnego projektu. W Japonii jest około 80 tys. chramów.