Samo słowo Jingū (pisane wielką literą) jest używane jako skrót nazwy chramu Ise; taisha, ōyashiro (大社) – słowo 大社 może być czytane: taisha lub ōyashiro i oznacza „wielki chram” w znaczeniu wyższej rangi, większego znaczenia sanktuarium w hierarchii shintō; miya (宮) – siedziba specjalnego kami lub ducha członka cesarskiego domu, ale w znacznej mierze nazwa używana jako tradycja; jinja (神社) – ogólna, powszechna nazwa chramów yashiro (社) – równoznaczne z jinja, służy też jako sufiks -sha lub -ja w przypadku chramów niższej rangi, po ceremonialnym przeniesieniu do nich oddzielonego ducha kami z innego chramu; mori (杜) – miejsce obecności kami, pierwsze chramy były świętymi gajami lub lasami, w których obecne były kami; hokora (祠) / hokura, jinko (神庫) – miniaturowy chram przydrożny lub usytuowany na terenie dużego chramu.
Wybrane chramy Do najstarszych i najważniejszych chramów sintoistycznych należą m.in.: Ise-jingū w Ise (prefektura Mie); Atsuta-jingū w Nagoi (prefektura Aichi); Meiji-jingū w Tokio; Izumo-taisha (prefektura Shimane); Kasuga-taisha w Narze; Itsukushima-jinja na wyspie Miyajima; Fushimi Inari-taisha w Kioto.