Dominick Geoffrey Edward Browne (21 października 1901 - 7 sierpnia 2002 w Londynie), brytyjski arystokrata irlandzkiego pochodzenia, syn Geoffreya Browne'a, 3. barona Oranmore i Browne, oraz lady Olwen Ponsonby, córki 8. hrabiego Bessborough.
Wykształcenie odebrał w Eton College i w Chirst Church w Oksfordzie. Służbę wojskową odbył w Grenadier Guards. W 1927 r. w wypadku samochodowym w Southborough w Kencie zginął jego ojciec. Dominick odziedziczył wówczas tytuł barona Oranmore i Browne. Zasiadł również w Izbie Lordów. Zasiadał tam przez 72 lata, do reformy w 1999 r., która usunęła dziedzicznych parów z Izby, ale przez te 72 lata ani razu nie zabrał w Izbie głosu.
W 1930 r. sprzedał swoją angielską rezydencję Mereworth Castle i przeprowadził się do swojej irlandzkiej posiadłości Castle MacGarret. Przyczynił się do rozwoju swojej posiadłości oraz założył tam dobrze prosperującą stajnię koni wyścigowych. Opowiadał się za proniemieckim kursem polityki Wielkiej Brytanii i popierał appeasement. Z Irlandii musiał się wyprowadzić w latach 50., kiedy to Irlandzka Komisja Ziemska zajęła zamek i przekształciła go w szpital. Lord Oranmore i Browne przeprowadził się wówczas do Londynu, gdzie spędził resztę życia.