Spowodowało to, że Johnson wrócił do grania i tworzył aż do swojej śmierci w 1949.
W 1942 wraz z zespołem sprowadzonym mu przez Ramseya i Russella dokonał pierwszych swoich nagrań w Nowym Orleanie, w pokoju mieszczącym się w tym samym budynku, co jeden ze sklepów muzycznych.
Mimo niskiej jakości nagrań powrót Bunka Johnsona wywołał zainteresowanie w światku muzycznym, dzięki czemu zyskał on z powrotem popularność, a zarazem przypomniał o korzeniach jazzu.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykańscy korneciści jazzowi Kategoria:Amerykańscy muzycy dixielandowi Kategoria:Amerykańscy trębacze jazzowi Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Orleanie Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Zmarli w 1949