Gałąź Czapskich osiadła od pocz. XIX wieku w Stańkowie na Mińszczyźnie i Wołyniu uzyskała w latach 1874, 1895 i 1900 rosyjskie potwierdzenie tytułu. Wśród Czapskich było w latach 1683–1795 trzynastu senatorów, sześciu kawalerów Orła Białego i do 1863 trzech kawalerów Virtuti Militari, a w XX wieku dwóch przeorów polskiej prowincji Zakonu Maltańskiego. Od 19 marca 1923 istnieje związek familijny. Obecni potomkowie po mieczu linii hrabiowskiej żyją w USA. Istnieją gałęzie nieutytułowane oraz inna rodzina o tym samym nazwisku, Czapscy herbu Grzymała.
Ważniejsi potomkowie rodu do końca XVIII wieku mały|250x250px|Pałac Czapskich w Warszawie thumb|250px|Pałac Czapskich w Krakowie mały|250x250px|Pałac Czapskich w Przyłukach Piotr (XVII wiek) – podkomorzy chełmiński; Franciszek Mirosław Czapski (XVII wiek) – chorąży pomorski, później podkomorzy malborski, uczestnik bitwy pod Beresteczkiem; Aleksander Jan Czapski (1658–1711), podkomorzy malborski; Jan Chryzostom Czapski (1656–1716), podkomorzy pomorski, później kasztelan elbląski, uczestnik odsieczy wiedeńskiej; Tomasz Franciszek (1675–1733), biskup chełmiński; Jan Ansgary (1699–1742), wojewoda chełmiński, podskarbi wielki koronny; Walenty Aleksander (1682–1751), biskup przemyski i kujawski; Ignacy Czapski (1699–1746), kasztelan gdański; Tomasz Czapski (1711–1784), starosta