W 1721 Ludwika Elżbieta, w wieku zaledwie 12 lat, pojechała do Madrytu. Została tam przyjęta niezwykle chłodno, szczególnie przez królową Elżbietę Farnese. 20 stycznia 1722, poślubiła infanta Ludwika. To zdarzenie niczego nie zmieniło. Dziewczyna była szpiegowana i oskarżana o wszystko, o co dało się ją oskarżyć. Jej słabe wykształcenie nie pomagało, dlatego zaczęła zamykać się w sobie i naprawdę źle zachowywać jak np. chodzić nago, bekać i "puszczać wiatry" - publicznie.
15 stycznia 1724, Filip V abdykował na rzecz swojego syna, który został królem Ludwikiem I. Ludwika Elżbieta została królową Hiszpanii, ale po zaledwie 7 miesiącach, król Ludwik I zmarł bezdzietnie na ospę. Jego ojciec ponownie został królem. Po tym zdarzeniu, Ludwika Elżbieta popadła w kompletną izolację, która przeciągała się, ponieważ Francja nie upominała się o jej "zwrot". Wreszcie dziewczyna w sekrecie wróciła sama do Paryża, i tam zmarła w 1742, mając 32 lata, zapomniana przez wszystkich.
Kategoria:Burbonowie orleańscy Kategoria:Hiszpańskie królowe Kategoria:Urodzeni w 1709 Kategoria:Zmarli w 1742 Kategoria:Ludzie urodzeni w Wersalu