Inflacja popytowa (ang. demand-pull inflation) – zjawisko wzrostu przeciętnego poziomu cen w gospodarce spowodowane wzrostem popytu. Wyróżnia się dwa szczególne typy: inflację pieniężną i strukturalną.
Przyczyny Inflacja popytowa jest powodowana: wzrostem konsumpcji wzrostem inwestycji wzrostem eksportu lub spadkiem importu ekspansywną polityką fiskalną (wzrostem wydatków państwa na dobra i usługi) ekspansywną polityką pieniężną (obniżeniem stóp procentowych; wzrostem podaży pieniądza, np. gdy utrzymujący się deficyt budżetowy państwa jest finansowany drukiem „pustego pieniądza”)
Inflacji popytowej towarzyszy zwykle: wzrost produkcji, wzrost zatrudnienia i spadek bezrobocia. Wynika to z tego, że wzrost popytu globalnego w gospodarce, przy założeniu sztywności cen i płac, prowadzi do wzrostu produkcji.
Inflacja pieniężna Jest skutkiem naruszenia równowagi monetarnej, co wynika np. z nadmiaru pieniądza w obiegu albo przyspieszenia tempa jego cyrkulacji. W ramach inflacji pieniężnej wyróżnia się inflację budżetową (skarbową, emisyjną lub rządową) oraz kredytową.