Swen Widłobrody (ur. ok. 950–960, zm. 2 lub 3 lutego 1014; duń. Svend Tveskæg, norw. Svein Tjugeskjegg, ang. Svein Forkbeard) – król duński (ok. 987–1014) i norweski (987–994), władca Anglii (1013–1014).
Rodzina Dokładny rok urodzenia Swena nie jest znany. Badacze podają daty od 950 do 965; przeważa pogląd, że przyszedł na świat około roku 960, gdy jego ojciec, Harald Sinozęby, przyjął chrześcijaństwo. Swenowi na chrzcie nadano imię Otto na cześć cesarza Ottona I. Według podań wychowywał go legendarny Palnatoki.
Żoną Swena była Gunhilda – według niektórych źródeł – córka Mieszka I i prawdopodobnie Dobrawy oraz siostra Bolesława Chrobrego. Miał z nią dwóch synów, późniejszych królów Danii – Haralda II i Knuta Wielkiego, oraz kilka córek, w tym Estrydę, matkę Swena II.
Przydomek Widłobrody został mu nadany najprawdopodobniej jeszcze za życia i odnosił się do długich wąsów, splecionych na kształt wideł.