Historia terytorium Rumunii we wczesnym średniowieczu – okres w historii terytorium dzisiejszej Rumunii, trwający od V do X wieku, od inwazji Hunów do ostatniej fazy wędrówki ludów.
Ewakuacja Dacji i jej następstwa thumb|left|200px|Europa w 450 r. n.e. Linie graniczne przedstawione w przybliżeniu
Przełomowe znaczenie w historii Dacji miały lata sześćdziesiąte III wieku, kiedy to Cesarstwo rzymskie, które znajdowało się w stanie kryzysu faktycznie straciło kontrolę nad prowincją w wyniku ataków podejmowanych przez różne ludy barbarzyńskie, w tym niepodbitych do końca Daków. Północna część Półwyspu Bałkańskiego nawiedzana była w tym czasie przez wojownicze plemiona, które zmierzały ku bogatszym ziemiom na zachodzie i południu, plądrując to, co stawało im na drodze. W roku 275 cesarz Aurelian zarządził ewakuację Dacji, przesiedlając ludność na tereny położone na południe od Dunaju. W tym czasie tereny dzisiejszej Rumunii zostały zasiedlone przez napływające plemiona barbarzyńskie i popadły w stan głębokiego kulturowego regresu. Większość populacji zamieszkiwała wsie, koncentrując się na rolnictwie i hodowli zwierząt.