Realizuje się ją przez zmianę kierunku obrotów wirnika wentylatorów osiowych, zastosowanie urządzenia rewersyjnego lub zastosowanie dwóch wentylatorów i zasuw.
Niektóre przepisy dotyczące wentylacji lutniowej Maksymalna odległość lutniociągu od czoła przodka w polach niemetanowych i niezagrożonych wyrzutami gazów i skał – 10 m, w polach metanowych lub zagrożonych wyrzutami gazów i skał: przy wentylacji ssącej – 6 m, przy wentylacji tłoczącej lub kombinowanej – 8 m. Lutniociąg wyprowadza się do przepływającego prądu powietrza na odległość co najmniej 8 m w takim kierunku, aby nie występowała recyrkulacja powietrza. Prędkość prądu powietrza w wyrobisku przewietrzanym z użyciem lutniociągu powinna wynosić co najmniej: w polach niemetanowych i I kategorii zagrożenia metanowego – 0,15 m/s, w polach II, III, IV kategorii zagrożenia metanowego – 0,30 m/s.
Przypisy
Bibliografia Jan Pawiński, Janusz Roszkowski, Janusz Strzemiński "Przewietrzanie kopalń" () Rozporządzenie ministra gospodarki z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy, prowadzenia ruchu oraz specjalistycznego zabezpieczenia przeciwpożarowego w podziemnych zakładach górniczych.(Dz. U. z dnia 2 września 2002 r.)
Kategoria:Wentylacja kopalń