W Valivade zmarło 70-80 Polaków, którzy zostali pochowani na miejscowym cmentarzu. W sierpniu 1975 na terenie gimnazjum św. Ksawerego w Kolhapuru została ustanowiona przez Radę Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa tablica upamiętniająca te osoby i odsłonięta przez ambasadora PRL w Delhi. Inskrypcja brzmiała: Ku pamięci siedemdziesięciu Polaków, którzy w drodze powrotnej do swych domów w Ojczyźnie, zmarli na ziemi Indii, w latach 1943-1948. Valivade, Kolhapur.
Obóz został oficjalnie zamknięty jesienią 1947. Wówczas statkiem MS Batory odpłynął ostatni transport polskich uchodźców. W 1948 osiedle zostało zlikwidowane. Polacy, zamieszkujący dotąd to miejsce wyjechali do Europy, Ameryk, Afryki i Australii. W latach 1943–1947 przez obóz Valivade przeszło ok. 5 tys. Polaków.
W efekcie działalności Polaków w rejonie Kolhapur wielu Hindusów posługiwało się w późniejszych latach językiem polskim.
Nazwa została przemianowana z Valivade na Gandhinagar. W późniejszym czasie powstał w tym miejscu inny obóz, z budowanymi budynkami mieszkalnymi. Na przełomie lat 70./80. obóz był wykorzystywany na schronienie dla hinduskich uchodźców z Pakistanu (pod koniec lat 70. zamieszkiwało ich tam kilkanaście tysięcy).