Początek konfliktu W celu pozyskania żądanej kwoty, władze Bazylei zwiększyły w styczniu 1591 r. podatek od wina i mięsa o jednego centa. Przeciwko tej ,,gwałtownej,, podwyżce zaprotestowali masowo okoliczni chłopi, jednak miasto odrzuciło stanowczo ich petycję, którą wystosował niejaki Osimus uchodzący za przywódcę zrywu chłopskiego. Osimus dwukrotnie trafiał do więzienia, gdzie zarzucano mu udział w spisku.

Po aresztowaniu przywódcy, chłopi powoływali się na szwajcarskie prawa w radzie miejskiej. Ta zawiesiła jedynie na krótki czas rozmów nałożenie podatku przez miasto. Kolejne trzy próby rozwiązania konfliktu spaliły na panewce, gdyż chłopi odmawiali płacenia pieniędzy powołując się stale na panujące ubóstwo i drożyznę.

Eskalacja konfliktu Jesienią 1594 r. sytuacja chłopów stała się beznadziejna. Konflikt rozszerzał się stopniowo, gdyż Bazylea surowo wymagała od swoich poddanych zaległych pieniędzy. Po incydencie z jednym z oberżystów, któremu miasto zakazało wykonywania zawodu, uzbrojeni chłopi zebrali się w całej okolicy, nie dopuszczając urzędników miejskich przybyłych w celu zamknięcia oberży. W odpowiedzi na to dnia 13 maja miasto wysłało niewielki kontyngent wojskowy w sile 50 strzelców pod dowództwem Andreasa Ryffa w kierunku Liestal.