Witold Kałuski (ur. 3 stycznia 1922 w Warszawie, zm. 21 stycznia 1991 tamże) – polski aktor filmowy, telewizyjny i radiowy, śpiewak.

Życiorys Urodził się w rodzinie Bolesława i Anieli z Prokopczyków. Uczył się w Szkole im. Stanisława Jachowicza w Falenicy i w Zakładzie Salezjańskim im. Księdza Jana Siemca w Warszawie (w dziale introligatorsko-drukarskim); maturę zdał w 1939.

Podczas okupacji niemieckiej pobierał lekcje śpiewu solowego, pracował w „Restauracji W. Grzędzik i M. Kałuski”, należał do Szarych Szeregów. Jako żołnierz Armii Krajowej, ps. „Sylwek” walczył w powstaniu warszawskim. Po kapitulacji powstania został wywieziony do obozu pracy w Saksonii.

Po wojnie, w 1945, zamieszkał w Krakowie, gdzie zdał egzamin eksternistyczny przed komisją ZASP i uzyskał uprawnienia śpiewaka. Od maja 1945 r. został także słuchaczem Studia Dramatycznego Iwo Galla i w 1946 r. brał udział w kończących naukę pokazach scenicznych, będących egzaminem praktycznym. Z grupą studentów Studia przeniósł się do Gdyni, gdzie na sezony 1946/47–1947/48 został zaangażowany do Teatru Miejskiego Wybrzeże (następnie Teatr Wybrzeże w Gdańsku). W lipcu 1947 r. zdał egzamin z przedmiotów teoretycznych, uzyskując pełne zawodowe uprawnienia aktora dramatu.