13 razy wystąpił w reprezentacji Polski, odnosząc 8 zwycięstw, 1 remis i 4 porażki w latach 1936–1939. lewo|mały|Drużyna bokserska Warty Poznań (1935). Stoją od lewej: Stanisław Piłat, Franciszek Szymura, Antoni Kruszyna, Janisław Sipiński, Władysław Jarecki, Tadeusz Rogalski, Wincenty Wirski i Edmund Sobkowiak W swojej karierze stoczył 350 walk, z czego 314 wygrał, 13 zremisował i 23 przegrał.
Uczestnik powstania warszawskiego, starszy strzelec, ps. Wyrwik, dwukrotnie ranny, w walkach zginął jego młodszy brat Florian (1921–1944), również bokser. Po upadku powstania trafił do obozu jenieckiego w pobliżu Essen.
W październiku 1945 powrócił do Warszawy, gdzie pracował w Zakładach Wytwórni Silników Wysokoprężnych im. M. Nowotki. Na krótko powrócił do boksu walcząc w barwach stołecznych klubów Orła (1946) i Grochowa (1946–1948).
Pochowany 21 maja 1988 na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 114G-5-31).
Przypisy
Linki zewnętrzne
http://www.1944.pl/powstancze-biogramy/edmund-sobkowiak,41313.html
Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1936 Kategoria:Bokserzy Skody Warszawa Kategoria:Bokserzy Warty Poznań Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Polscy bokserzy na igrzyskach olimpijskich Kategoria:Polscy olimpijczycy (Berlin 1936) Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 1988