Leonard Joseph Tristano (ur. 19 marca 1919 w Chicago, zm. 18 listopada 1978 w Nowym Jorku) – amerykański kompozytor i pianista jazzowy.
Ociemniały w dzieciństwie. Potrafił grać na wielu instrumentach. Naukę muzyki rozpoczął w wieku 4 lat. Ukończył z wyróżnieniem American Conservatory. Prowadził zespół dixielandowy, a później również zespoły taneczne. W 1944 skoncentrował się na grze na fortepianie.
W 1946 przeniósł się do Nowego Jorku. Założył zespół w składzie: Lee Konitz, Arnold Fishkin, Warne Marsh, Billy Bauer, Willie Denis.
Pierwszą płytę nagrał w 1949 dla Capitolu. Teoretycznie uznany za twórcę cool jazzu. Muzyka szkoły Tristano w znacznym stopniu uformowała wyobrażenia laików o cool jazzie jako o muzyce chłodnej, intelektualnej, pozbawionej emocji. Z pewnością właśnie Lennie Tristano i jego muzycy improwizowali ze szczególną swobodą, a centrum ich zainteresowania stanowiła improwizacja linearna.
Stronił od występów publicznych. W 1962 nagrał płytę solową The New Lennie Tristano, która została uznana za kamień milowy w historii pianistyki jazzowej. Występował okazjonalnie w Blue Note.