Bitwa pod Budziszynem (niem. Schlacht bei Bautzen) – starcie zbrojne, które miało miejsce w dniach 20–21 maja 1813 r. w końcowym okresie wojen napoleońskich. Armią francuską dowodził osobiście Napoleon I Bonaparte, wojskami sprzymierzonych zaś generał Piotr Wittgenstein i książę Gebhard Leberecht von Blücher. Bitwa zakończyła się zwycięstwem armii Napoleona, ale nie doprowadziła do ostatecznego pokonania przeciwnika.
Działania Po bitwie pod Lützen, stoczonej 2 maja 1813 r. (zwanej też bitwą pod Großgörschen), w której Napoleon pobił wojska rosyjsko-pruskie, armia sprzymierzonych rozpoczęła odwrót. Napoleon zajął Drezno, a następnie ruszył w pościg, wydzielając ze swej armii 84-tysięczny, manewrowy korpus marszałka Neya, i w okolicach Budziszyna zaatakował ponownie. Pomimo że Francuzom ostatecznie nie udał się – z winy Neya, który nie zrozumiał intencji cesarza – manewr cęgowy, bitwa oceniona została jako zwycięstwo francuskie.
Krótko przed bitwą dwójka monarchów wojsk sprzymierzonych spotkała się na Górnych Łużycach, gdzie dopilnowywała koncentracji swoich wojsk pod Budziszynem.