Znaczna zmienność morfologiczna była powodem opisania wielu odmian i form różniących się m.in. ząbkowaniem liści, długością listków okrywy, budową kwiatostanu i ulistnieniem jednak współcześnie uważa się te diagnozy za posiadające niską wartość taksonomiczną, okazało się bowiem, że warunkowane są wpływem warunków siedliskowych. W obrębie podgatunku typowego występującego w Europie Środkowej Flora polska (1971) wymienia dwie odmiany: var. spicatum – klapy dolnych liści zbliżone lub nawet zachodzące na siebie, var. tracheliifolium Wallr. – klapy zawsze rozchylone.
Taksony opisywane w randze odmiany P. spicatum var. caerulescens Godr. lub podgatunku subsp. nigrum (F.W.Schmidt) Weeda traktowane są współcześnie jako odrębny gatunek – Phyteuma nigrum F.W.Schmidt.
Nazewnictwo