Ortoreksja (orthorexia nervosa; ortho – prawidłowy; orexis – apetyt) – patologiczna koncentracja na spożywaniu zdrowego jedzenia, która prowadzi do znacznych ograniczeń żywieniowych. Ścisła kontrola diety jest próbą osiągnięcia optymalnego zdrowia oraz uniknięcia chorób. Ortoreksja nie została dotąd ujęta w nozologicznych klasyfikacjach, lecz przyjmuje się, że należy ona do spektrum zaburzeń odżywiania. Termin zaproponowany w 1997 roku przez amerykańskiego lekarza Stevena Bratmana.

Etiologia Zaburzenie zazwyczaj zaczyna się bardzo łagodnie i początkowo trudno jest wnioskować o jego rozwoju. Przyczyną ortoreksji mogą być zachowania mające na celu poprawę kondycji fizycznej oraz uniknięcie chorób charakterystycznych dla współczesnych społeczeństw. Osoba dotknięta jakimiś dolegliwościami może wprowadzić ograniczenia spożywania pewnych produktów w celu usunięcia złego samopoczucia. Zaburzenie rozwija się w momencie, gdy zwiększa się chęć wykluczania coraz to kolejnych grup pokarmów. W niektórych przypadkach, przyczyną restrykcji dietetycznych jest chęć zmniejszenia masy ciała lub poprawa obecnego stanu zdrowia. Chorzy decydują się wówczas stosować ekstremalnie zdrowe żywienie, aby osiągnąć te cele.