Pogłębione zachowania ortorektywne mogą również prowadzić do zmian nastroju czy depresji.
Wymienia się także inne komplikacje zdrowotne: ogólne osłabienie, znaczny spadek masy ciała, hipotermia, kwasica metaboliczna, rozedma podskórna, rozedma śródpiersiowa, odma opłucnowa, rabdomioliza, podwyższone stężenie AIAT, AspAT i bilirubiny, pancytopenia, niedobory żelaza, witaminy B12 i białka.
Dodatkowo, u kobiet może dojść do ustąpienia miesiączki. Powodem jest niewystarczająca ilość wytwarzanych estrogenów przez organizm, które są niezbędne dla zachowania regularności cyklów menstruacyjnych.
Ortoreksja pogarsza stan zarówno fizyczny, jak i psychiczny pacjenta. Nieleczona może doprowadzić nawet do śmierci.
Leczenie Fundamentem leczenia ortoreksji jest stosowanie zbilansowanej diety ułożonej przez lekarza lub specjalistę ds. żywienia oraz wprowadzenie niezbędnej suplementacji witamin i minerałów. Pierwszym etapem jest uzupełnienie niedoborów danych składników, a następnie dyscyplinowanie chorego. Bardzo istotne jest uświadomienie ortorektyka, iż jego zachowania są jedynie pozornie zdrowe, gdyż w rzeczywistości doprowadzają do spustoszenia organizmu. Jeżeli zaakceptowanie oraz stosowanie się do zaproponowanej diety jest dla osoby chorej niemożliwe, należy jak najszybciej zwrócić się do psychoterapeuty.