Trypomastigota – wrzecionowata (długość 10–20 μm, szerokość 1–3 μm), zazwyczaj układa się w kształt liter „C” lub „U”. Ma kinetoplast zbudowany z dużego ciała przypodstawnego połączonego z małym blefaroplastem, położny w tylnej części komórki. Trypomastigota dostaje się do organizmu wraz z kałem lub wymiocinami pluskwiaków. Do zarażenia człowieka dochodzi poprzez otwartą ranę, spojówkę lub błonę śluzową jamy ustnej. Jeżeli zarażona zostanie kobieta karmiąca piersią, może ona zarazić dziecko wraz z mlekiem. Postać ta nie może rozmnażać się w krwi, dlatego wnika ona do tkanki podskórnej lub błony śluzowej, gdzie tworzy ognisko pierwotne (chagoma). Amastigota (postać wewnątrzkomórkowa) – okrągła lub owalna (o średnicy 1,5–6 μm). Ma duże, owalne jądro komórkowe i pałeczkowaty kinetoplast. Powstaje z trypomastigoty w ognisku pierwotnym, gdzie rozmnaża się bezpłciowo przez podział komórki, z którego powstają 2 osobniki potomne. Te natomiast przekształcają się ponownie w trypomastigotę. Sferomastigota – trypomastigota rozprowadzana jest wraz z krwią