Samogłoski System samogłosek w sylabach nienagłosowych jest następujący: //, //, //, //, //, //, // oraz dyftong // bez rozróżnienia długości. W sylabach nagłosowych system ten jest jednak dużo bardziej skomplikowany – występuje rozróżnienie długości oraz następujące dyftongi: //, //, // (jakkolwiek ostatnie dwa występują tylko jako morfologicznie uwarunkowane warianty // i // i być może trafniejsze jest postrzeganie ich jako alofonów). Poza tym // występuje bardzo rzadko. Boyeldieu przytoczył tu jako przykład wyraz mỳlùg, co po polsku oznacza czerwoni.
Rozróżnia się trzy rodzaje tonów: wysoki (á), średni (a) oraz niski (à). Kombinacje tych poziomów intonacji mogą występować na pojedynczych samogłoskach, co w rezultacie powoduje występowanie tonów opadających i wznoszących. Takie przypadki przedstawione zostały w transkrypcji przez powtórzenie samogłoski (np. àá). Samogłoski długie zaznaczane są tylko poprzez dopisanie dwukropka (np. a:).