Po ukończeniu szkolenia Conlin otrzymuje stopień sierżanta i bez kolegów zostaje oddelegowany do służby w bazie Marynarki Wojennej w Pearl Harbor. Tam staje się świadkiem ataku Japończyków 7 grudnia 1941 roku. Przedostawszy się pod ostrzałem na nadbrzeże, Conlin zasiada za celownikiem broni pokładowej łodzi PT i ostrzeliwując japońskie samoloty, dociera do uszkodzonego pancernika USS „West Virginia”. Tam uruchamia system antyprzechyłowy, ratując okręt od zatonięcia i przemieszcza się sukcesywnie w górę, po drodze przenosząc rannych marynarzy do sanitariuszy. Po dostaniu się na pokład Conlin uczestniczy w ostatecznej obronie „West Wirginii” przed japońskimi samolotami.
W kolejnej kampanii główny bohater spotyka się z kolegami z obozu szkoleniowego. W ramach jednego oddziału piechoty lądują na wyspie Makin, gdzie uczestniczą w dwudniowym rajdzie, najpierw wysadzając japońskie centrum komunikacyjne, później dokonując sabotażu na składzie ropy dla japońskiej floty, a finalnie ratując zestrzelonego amerykańskiego pilota i wycofując się pontonami na okręt podwodny.