Wyznał też, że żadna inna gra wojenna nie wywołała w nim takich emocji, gdyż dzięki wprowadzeniu fabuły i bohaterów z zarysowanymi osobowościami naprawdę przejmował się ich losem, zwłaszcza w takich momentach, jak zranienie kompana. Biessener chwalił też efekty graficzne, takie jak zróżnicowanie pór dnia i rozmycie ekranu przy przeładowaniu broni; jednocześnie wytknął grze niedopracowane AI. Z kolei recenzent portalu GamePro stwierdził, że dzięki fabule Wojna na Pacyfiku ma „oryginalną, kinową historię”, której „charakter przypomina Spielberga”. Oprawę audiowizualną gry nazwał „estetycznym arcydziełem”. Natomiast Greg Kasavin z portalu GameSpot pochwalił Wojnę na Pacyfiku za obecność wyrazistej fabuły oraz bardziej realistyczny niż w poprzednich odsłonach serii system leczenia obrażeń (choć zauważył też niedoróbki w zachowaniu sanitariusza). Na plus zaliczył także to, że gra punktuje gracza za stosowanie taktyki na polu walki oraz duże zróżnicowanie poziomów trudności, które zachęca do ponownego przejścia gry. Pozytywnie ocenił grafikę, zwłaszcza efekty pogodowe, a także udźwiękowienie. Sal Accardo z GameSpy docenił kampanię w Pearl Harbor za ciekawe i oryginalne zadania, wyrażając opinię, że te momenty w grze są „warte porównania z najlepszymi misjami w Allied Assault czy Call of Duty”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Medal of Honor: Wojna na Pacyfiku · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.