w tymże roku 6 sierpnia nadał nazwę wyspie Île aux Coudres. Sagueanay okazała się rzeką. W październiku 1535 dotarł do Hochelagi. W 1536 roku powrócił do Francji.

Od 1538 roku planował nową wyprawę do Ameryki.

Po raz trzeci wyruszył w maju 1541 roku. Oficjalnym celem wyprawy było nawracanie pogan. Starzejący się Franciszek I postawił na czele ekspedycji Jean-François de La Rocque de Robervala, bogatego szlachcica. Jako pierwszy do Nowego Świata wypłynął Cartier, dysponujący 5 okrętami i 300 ludźmi. Zbadawszy dolny bieg Rzeki Świętego Wawrzyńca, 23 sierpnia dotarł do Stadaconé. Przezimował tam, czekając na de Robervala. Wiosną 1542 roku zdecydował się wrócić do Francji. Po drodze, przy wybrzeżu Nowej Fundlandii, spotkał się z Robervalem. Cartier nie zawrócił, wbrew rozkazom dowódcy, i przekonany, że wiezie diamenty, kontynuował podróż do Europy.

W 1544 roku tłumaczył się przed królewskim trybunałem z poczynionych wydatków.

Kontynuatorem odkryć zapoczątkowanych przez Jacques’a Cartiera był Samuel de Champlain.

Na jego cześć nazwano rzekę i górę w Kanadzie.

Przypisy