mały|Tablica pamięci ks. Adolfa Chojnackiego w Juszczynie
Adolf Chojnacki (ur. 4 stycznia 1932 w Cichawie, zm. 22 marca 2001 w Makowie Podhalańskim) – polski duchowny katolicki, kanonik, działacz opozycji demokratycznej w PRL.
Życiorys Święcenia kapłańskie przyjął w dniu 24 czerwca 1956 w Krakowie z rąk bpa Franciszka Jopa. Wikariusz w następujących parafiach: Rabka (1956–1958), Poronin (1958–1959), parafii pw. Opatrzności Bożej w Bielsku-Białej (1959–1960), Kozy (1960), parafii pw. św. Mikołaja w Chrzanowie (1960–1964), Skawina (1964–1967), Nowy Targ (1967–1968). W latach 1968–1969 wikariusz ekonom ad interim w Grabiu, następnie wikariusz w Babicach (1969–1981) i duszpasterz przy kościele w Zagórzu (1973–1981). Członek Rady Kapłańskiej archidiecezji krakowskiej (1971–1975) i wicedziekan dekanatu chrzanowskiego (1975–1981). W latach 1981–1986 był proboszczem parafii na krakowskim Starym Bieżanowie. Został wówczas jednym z kapelanów NSZZ „Solidarność”. Brał udział w wydawaniu nielegalnych wydawnictw podziemnych. W czasie stanu wojennego wielokrotnie nękany i szykanowany przez Służbę Bezpieczeństwa.