Później dołączył do 5th Battle Squadron, dowodzonego przez admirała Hugh Evan-Thomasa. Jednostka składała się z wszystkich pancerników typu Queen Elizabeth i wchodziła w skład Grand Fleet bazującej w Scapa Flow. Jednak nie uczestniczył wraz ze swymi siostrzanymi okrętami w bitwie jutlandzkiej, ponieważ był wtedy w doku na przeglądzie.
Dwudziestolecie międzywojenne Pomiędzy wojnami pancernik był okrętem flagowym Brytyjskiej Floty Atlantyckiej w latach 1919–1924. Od 1924 roku był okrętem flagowym Brytyjskiej Floty Śródziemnomorskiej. Okręt został dwukrotnie przebudowany, w trakcie pierwszej modernizacji dodano tzw. bąble przeciwtorpedowe i połączono oba kominy w jeden. Druga modernizacja była znacznie gruntowniejsza. Okręt otrzymał m.in. nowe maszyny i kotły, przebudowano wszystkie nadbudówki, wzmocniono opancerzenie pokładów, usunięto działa kalibru 152 i zastąpiono działami kalibru 114 mm oraz zwiększono liczbę mniejszych działek przeciwlotniczych. Otrzymał także katapultę do wystrzeliwania samolotów oraz hangar do ich przechowywania.