W roku 1876 był jednym z założycieli National League (nowo powstali Cincinnati Red Stockings także byli członkami tej ligi). W 1883 zespół zmienił nazwę na Beaneaters.
Beaneaters do końca XIX wieku zwyciężali w National League ośmiokrotnie. W sezonie 1898 zespół wygrał 102 mecze, co było rekordem klubowym przez 95 lat. W 1901 założono nowy klub w Bostonie Americans, który wstąpił w szeregi American League. Do nowo utworzonego zespołu odszedł między innymi grający menadżer i trzeciobazowy Jimmy Collins. W latach 1903–1914 zespół tylko w jednym sezonie osiągnął dodatni bilans zwycięstw i porażek i pięciokrotnie przegrał ponad 100 meczów; w tym samym okresie klub trzykrotnie zmieniał nazwę: na Doves w 1907, Rustlers w 1911 i Braves w 1912.
W sezonie 1914 Braves po rozegraniu dwudziestu dwóch spotkań mieli bilans 4–18 i zajmowali ostatnie, ósme miejsce w National League. 4 lipca po przegraniu dwumeczu z Brooklyn Dodgers bilans zwycięstw i porażek zespołu wynosił 26–40 co dawało ostatnie miejsce w tabeli ze stratą 15 meczów do prowadzących New York Giants. Od 5 lipca do 5 września Braves wygrali 41 meczów i przegrali 12. 7 i 8 września w trzech meczach przeciwko New York Giants Braves wygrali dwukrotnie i przesunęli się na pierwsze miejsce w tabeli, co premiowało awansem do World Series.