Po powrocie z wyprawy Mungo dostarczył do Towarzystwa Linneuszowskiego w Londynie osiem nowych gatunków ryb oraz wiele nowych gatunków roślin.

Pierwsza wyprawa W roku 1794 Mungo zaoferował swe usługi Towarzystwu Afrykańskiemu, które poszukiwało następcy majora Daniela Houghtona, podróżnika, który wyruszył cztery lata wcześniej na poszukiwania źródeł rzeki Niger, lecz zmarł podczas wyprawy na Saharze. 21 czerwca 1795 roku Mungo dotarł do rzeki Gambii. Podróżował nią około 200 mil, aż dotarł do brytyjskiego punktu handlowego zwanego Pisania. 2 grudnia wyruszył w głąb lądu z dwoma przewodnikami. Podążał drogą przez górny Senegal oraz półpustynny region Kaarta. W Ludamarze Mungo został uwięziony na cztery miesiące przez lokalnego wodza Maurów. Parkowi udało się zbiec 1 lipca 1796 roku. 21 lipca jako pierwszy Europejczyk dotarł do Ségou. Przez 80 mil podążał wzdłuż rzeki, aż dotarł do Silli, gdzie został zmuszony do zawrócenia, gdyż pozostał bez potrzebnych środków do kontynuowania takiej podróży. Powrót rozpoczął 30 lipca. Mungo pragnął wrócić tą samą drogą, ale początkowo pobłądził. Dotarł do Bamako i po przebyciu 300 mil odkrył swoją starą trasę. W drodze rozchorował się w Kamalii, przeżył jedynie dzięki pomocy, której mu udzielono;