Niebo nad Berlinem (niem. Der Himmel über Berlin) – niemiecko- francuski film w reżyserii Wima Wendersa z 1987 roku, opowiadający o aniołach w podzielonym murem Berlinie. Uznawany za arcydzieło kina niemieckiego.

Streszczenie fabuły mały|Zdjęcie Muru Berlińskiego wykonane od strony Berlina Zachodniego (1986) W podzielonym Murem Berlinie dwaj aniołowie, Damiel i Cassiel, obserwują miasto. Są niewidzialni i niesłyszalni dla jego ludzkich mieszkańców. Przechadzają się ulicami, wchodzą do mieszkań, pociągów, swobodnie przekraczają Mur. Obserwują ludzi, wsłuchują się w ich myśli i tęsknoty, próbując swoją obecnością ukoić cierpienie mieszkańców podzielonego miasta i ukoić ich myśli. Słyszą myśli m.in. ciężarnej kobiety jadącej karetką do szpitala, młodej prostytutki stojącej przy ruchliwej drodze, załamanego mężczyzny, który czuje się zdradzony przez żonę. Celem istnienia aniołów jest, jak mówi Cassiel, gromadzić, świadczyć, zachowywać rzeczywistość. Damiel i Cassiel zawsze istnieli jako aniołowie;