Spółgłoska nosowa tylnojęzykowo-miękkopodniebienna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczanej symbolem: [].
Artykulacja Opis W czasie artykulacji podstawowego wariantu []: modulowany jest prąd powietrza wydychanego z płuc, czyli jest to spółgłoska płucna agresywna Mimo iż dochodzi do zablokowania przepływu powietrza przez tor ustny jamę ustną, podniebienie miękkie jest opuszczone i powietrze uchodzi przez nos – jest to spółgłoska nosowa prąd powietrza w jamie ustnej przepływa ponad całym językiem lub przynajmniej powietrze uchodzi wzdłuż środkowej linii języka – jest to spółgłoska środkowa tylna część języka dotyka podniebienia miękkiego – jest to spółgłoska miękkopodniebienna wiązadła głosowe periodycznie drgają, spółgłoska ta jest dźwięczna
Warianty Opisanej powyżej artykulacji może towarzyszyć dodatkowo: wzniesienie środkowej części grzbietu języka w stronę podniebienia twardego, mówimy wtedy o spółgłosce zmiękczonej (spalatalizowanej): [] przewężenie w gardle, mówimy o spółgłosce faryngalizowanej: [] zaokrąglenie warg, mówimy wtedy o labializowanej spółgłosce []
Wymowa W języku niemieckim jak polskie „n” w wyrazie bank [], w niektórych wyrazach obcego pochodzenia zbitka głosek „ng”