Jacques Berthier (ur. 27 czerwca 1923 w Auxerre, Burgundia, zm. 27 czerwca 1994 w Paryżu) – francuski kompozytor chrześcijańskiej muzyki liturgicznej i organista, najbardziej znany jako twórca pieśni używanych we Wspólnocie Taizé.
Życiorys Urodził się w Auxerre w rodzinie muzyków. Jego ojciec, Paul, był kompozytorem, założycielem zespołu (1907). Przez 50 lat był także kapelmistrzem i organistą w Katedrze w Auxerre. Jacques uczył się początkowo od swoich rodziców; pobierał nauki gry na organach, harmonii, fortepianie, a ponadto uczył się kompozycji, co wkrótce zaowocowało tworzeniem prostych melodii i utworów instrumentalnych.
Po wojnie został uczniem w Paryżu, gdzie kontynuował naukę kompozycji pod profesjonalnym okiem Guya de Lioncourt, z którego córką się ożenił. Ponadto Berthier uczył się gry na organach, techniki fugi oraz kontrapunktu u . W 1955 roku został poproszony przez o skomponowanie antyfon do napisanych przez niego psalmów, które miały być wykonywane przez Wspólnotę Taizé. W 1961 roku otrzymał posadę organisty w jezuickiej , gdzie pracował do końca życia. Cały czas komponował na prośby różnych parafii, a w 1975 został ponownie poproszony przez braci z Taizé o skomponowanie prostych piosenek z refrenem z myślą o coraz większej liczbie młodych ludzi z całego świata, odwiedzających wspólnotę.