jedną z ulic nazwano Żegańską, która obowiązuje do dnia dzisiejszego.
Historia thumb|left|Mury miejskie (XIV-XVI w.) mały|lewo|Panorama Żagania około 1910–1917 Według legendy Żagań został założony ok. 700 roku przez słowiańską księżniczkę Żagannę, która była córką Wandy, a wnuczką króla Kraka. Dziś jej imię nosi jedna z głównych ulic miasta.
Ludność Żagania Rok Ludność Rok Ludność 1618 ok. 4000 1939 22 343 1660 ok. 1300 1945 (VII) 300 1756 2860 1945 (XII) 1776 1764 2466 1950 10 340 1772 3010 1960 18 100 1780 3335 1972 22 000 1786 3531 1980 24 271 1792 3995 1993 28 162 1796 4317 1996 28 467 1804 4647 2000 27 774 1830 5500 2001 27 741 1910 15 400 2004 26 665
Pierwsza historyczna wzmianka o Żaganiu, jako grodzie kasztelańskim, pochodzi z 23 maja 1202 roku. Wówczas kasztelan żagański Stefan (comes Stephanus castellanus meus de Sagan) został wymieniony po raz pierwszy w charakterze świadka w dokumencie wystawionym przez Henryka Brodatego dla klasztoru w Lubiążu. Gród powstał zapewne wcześniej, lecz po roku 1155, gdyż wydana wtedy bulla papieska, wymieniająca wszystkie graniczne kasztelanie Śląska, Żagania nie ujmuje. Lokalizacja grodu nie została dotychczas naukowo ustalona, ale przyjęło się, że był on położony nad Bobrem w odległości około 1,5 km na północ od powstałego później miasta.