Konstanty Rokossowski (; ur. jako Konstantin Ksaweriewicz Rokossowski 21 grudnia 1896 w Warszawie, zm. 3 sierpnia 1968 w Moskwie) – radziecki wojskowy i polityk narodowości polskiej, marszałek Polski, marszałek Związku Radzieckiego, wiceprezes Rady Ministrów (1952–1956), członek Biura Politycznego KC PZPR (1950–1956), minister obrony narodowej PRL (1949–1956), poseł na Sejm PRL I kadencji, wiceminister obrony ZSRR (1958–1962), deputowany do Rady Najwyższej ZSRR II, V, VI i VII kadencji, dowódca 4 i 16 Armii, frontów Briańskiego, Dońskiego, Centralnego, 1 i 2 Białoruskiego oraz Zakaukaskiego Okręgu Wojskowego, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego, Budowniczy Polski Ludowej. Jeden z głównych dowódców Armii Czerwonej II wojny światowej, autor operacji „Bagration”, wykazał swe umiejętności dowódcze w wielu bitwach i operacjach: bronił Moskwy, walczył pod Stalingradem, zdobywał Prusy Wschodnie, Pomorze i Berlin. Uznawany za jednego z najlepszych dowódców II wojny światowej. Uczestnik obu wojen światowych oraz rosyjskiej wojny domowej.