Tony nie do końca wierzy, że jego ataki mają podłoże psychiczne. Często opuszczał terapię i nie chce zaakceptować diagnozy postawionej mu przez neurologów. Jednak przy dr Melfi otwiera się. Ona wyjaśnia mu zasady obowiązujące podczas pracy terapeutycznej i informuje go o relacjach panujących między pacjentem a lekarzem. Tony nabiera zaufania i opowiada dr Melfi o stresie związanym z wykonywaną przez niego pracą. Jednocześnie nie opowiada jej o całej przemocy z jaką się z tam styka. Opowiada jej historię kaczek które mieszkały w jego basenie. Mówi też o swojej matce, Livii, która jest cały czas pesymistyczna i cyniczna. Pod koniec pierwszego sezonu Tony przyznaje, że czuje się przygnębiony, ale wybucha gdy dr Melfi naciska go, aby powiedział jej jeszcze coś na temat jego „związku” z kaczkami. Tony'emu wydaje się, że doszedł do końca jakiegoś okresu, ale nie wie jakiego.
Kiedy całą rodziną odwiedzają Green Grove, dom spokojnej starości, w którym Tony stara się umieścić swoją matkę. Podczas oglądania za sprawą słów wypowiedzianych przez Livię Tony dostaje drugiego ataku.
Kiedy dr Melfi przepisuje mu prozac, lek antydepresyjny, mówi mu, że w obecnych czasach z rozwiniętą farmakologią nikt nie musi cierpieć z powodu depresji.