Rudolf – brat zakonu cystersów, w XIII w. przebywający początkowo w Jędrzejowie a później w Rudach koło Raciborza. Ponieważ klasztorem – matką dla obu ośrodków był francuski klasztor w Morimondzie, a sam zakonnik niezbyt przychylnie wypowiadał się o poczynaniach cesarza przyjmuje się, że brat Rudolf pochodził z Francji lub Włoch. Klasztor w Rudach, jako filia klasztoru w Jędrzejowie, rozpoczął swe istnienie w 1255 r. (akt fundacyjny księcia opolskiego Władysława i jego żony Eufemii pochodzi z 1258 r. a plany jego założenia z 1238 r.). Prawdopodobnie już wśród zakonników nadzorujących budowę klasztoru był brat Rudolf. Organizując życie zakonne zajmował się też pisaniem.
W 1810 r. część książek z biblioteki klasztornej, po kasacie zakonu przez władze pruskie, trafiła do uniwersyteckiej biblioteki we Wrocławiu. Wśród książek był klocek rękopisów brata Rudolfa od pierwszych słów noszący tytuł Summa de confessionis discretione (Podręcznik dobrej spowiedzi świętej). We wspólnej oprawie znalazły się ponadto perykopy ewangeliczne, kazanie św. Bernarda z Clairvaux oraz kazania brata Rudolfa o siedmiu pieczęciach.