Wyróżnia się rudymi nogawicami i ciemnoszarą głową u samcaWhistler (1949): 385–387, Rasmussen & Anderton (2005): 112–113. Falco tinnunculus canariensis – widywany na Maderze i zachodniej części Wysp Kanaryjskich, starszy kanaryjski podgatunek. Falco tinnunculus dacotiae – w lokalnym języku: sarnicolo. Areał obejmuje wschodnie partie Wysp Kanaryjskich: wyspy Fuerteventura, Lanzarote, Archipelag Chinijo. Wyewoluował później niż podgatunek canariensis. pustułka ciemnoplama (Falco tinnunculus neglectus) – jego areał ogranicza się do północnej części Republiki Zielonego Przylądka. pustułka wyspowa (Falco tinnunculus alexandri) – południowo-wschodnie wyspy Republiki Zielonego Przylądka. Falco tinnunculus rupicolaeformis – spotykany na Półwyspie Arabskim (oprócz głębi pustyń) i w północno-wschodniej Afryce. Falco tinnunculus archeri – zamieszkuje Somalię, wybrzeże Kenii oraz archipelag Sokotry. Falco tinnunculus rufescens – zamieszkuje wschodni Sahel po Etiopię i Erytreę, a na południe jego areał sięga doliny Konga, południowej Tanzanii i północnej Angoli. Za podgatunek pustułki była też uznawana pustułka skalna (Falco rupicolus) występująca w południowej połowie Afryki.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pustułka (zwyczajna) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.