W tym samym sezonie zwyciężył w klasyfikacji biegu indywidualnego.
Na mistrzostwach świata w Ruhpolding w 1996 roku wspólnie z Pieralberto Carrarą, René Cattarinussim i Hubertem Leitgebem zdobył brązowy medal w biegu drużynowym. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Lahti razem z Carrarą, Cattarinussim i Wilfriedem Pallhuberem zajął trzecie miejsce w sztafecie. Swój ostatni medal wywalczył podczas mistrzostw świata w Kontiolahti/Oslo w 1999 roku. Rozdzielił tam na podium Niemca Franka Lucka i Frode Andresena z Norwegii. Był też między innymi czwarty w sprincie na MŚ 1997, przegrywając walkę o brązowy medal z Ryżenkowem o 3,5 sekundy.
W 1994 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, zajmując 22. w biegu indywidualnym i 6. miejsce w sztafecie. Brał również udział w igrzyskach w Nagano cztery lata później, gdzie zajął 54. pozycję w biegu indywidualnym i 9. w sztafecie.
W 2004 roku zakończył karierę, następnie został treneremNew Season Ahead: Taking a Ride on Coaching Carousel .
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie
Mistrzostwa świata
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej Sezon Miejsce 1992/1993 - 1993/1994 18. 1994/1995 2. 1995/1996 38. 1996/1997 14. 1997/1998 28. 1998/1999 26. 1999/2000 33. 2000/2001 24.