Włodzimierz Niemierko (ur. 28 lipca 1897 w Petersburgu, zm. 3 stycznia 1985 w Warszawie) – polski biochemik i fizjolog, profesor Uniwersytetu Łódzkiego, Uniwersytetu Warszawskiego i Instytutu Biologii Doświadczalnej im. Marcelego Nenckiego, kierownik Zakładu Biochemii i dyrektor tego instytutu, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, członek licznych towarzystw naukowych. Mąż Stelli Niemierko (1906–2006), polskiej biochemik.

Prace w zakresie biochemii porównawczej zwierząt, metabolizmu owadów, bioenergetyki, biochemii mięśni, metabolizmu lipidów. Jako pierwszy w kraju rozpoczął prace nad biochemią mięśni, bioenergetyką i regulacją procesów metabolicznych.

Życiorys thumb|240px|Nagrobek Włodzimierza Niemierko na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Urodził się w 1897 r. w Petersburgu (Rosja) jako syn Stanisława Niemierki, pracującego tam polskiego prawnika. Również w Petersburgu uczęszczał najpierw do szkoły z językiem wykładowym niemieckim, a później do gimnazjum „klasycznego”. Uczył się również gry na fortepianie i teorii muzyki. Z czasów młodzieńczych zachował umiłowanie muzyki i nieprzeciętne zdolności językowe. W 1917 r. rozpoczął studia przyrodnicze na Uniwersytecie Moskiewskim. W 1923 r.