Skromna produkcja wydawnicza z zakresu fantastyki spowodowała, że redakcja zdecydowała się publikować dłuższe formy literackie w formie wkładek, które czytelnicy mogli samodzielnie składać. Pierwszym utworem, opulikowanym w ten sposób była nowela George’a R.R. Martina Pieśń dla Lyanny. Inne powieści, które ukazały się w ten sposób, to m.in.: Świat czarownic Andre Norton (6/1983), Jeźdźcy smoków Anne McCaffrey (8/1984), Ballada o celnym strzale Stephena Kinga (1/1988), Formy chaosu (1/1984) i Bronie chaosu (1/1986) Colina Kappa.

W 1. numerze pisma redakcja ogłosiła „pierwszy i nieustający” konkurs na prozę i poezję oraz grafikę i malarstwo SF. Laureatem pierwszego konkursu został m.in. Feliks W. Kres, drugiego – Marek S. Huberath i Andrzej Sapkowski, zaś trzeciego Maciej Żerdziński, Tomasz Kołodziejczak i Grzegorz Janusz. Najlepsze teksty nadesłane na pierwszy konkurs opublikowano w tomie Trzecia brama.

III Rzeczpospolita W lipcu 1990 zmienił się wydawca, a pismo przyjęło nazwę „Nowa Fantastyka”, co było też zabezpieczeniem przed przejęciem pisma przez niechcianych inwestorów.