Sprawowanie dowodzenia wiąże się przede wszystkim z procesem podejmowania decyzji i planowania. Proces ten musi być zarówno dynamiczny, jak i wielowymiarowy. Powinien on zapewniać podejmowanie decyzji do działań bieżących, toczących się jednocześnie z procesem decyzyjnym i planowaniem przyszłych działań. Sprawowanie dowodzenia będzie szczególnie utrudnione w przypadku braku jednego spośród trzech podstawowych elementów: informacji, kontroli i łączności. Oznacza to, iż dowódca potrzebuje: informacji w celu podjęcia decyzji, możliwości sprawowania kontroli w celu koordynowania i monitorowania działań wojsk oraz środków łączności do przekazywania informacji. W spełnianiu dowodzenia wyróżnia się dwa podstawowe style dowodzenia. Różnica między nimi polega głównie na stopniu szczegółowości stawiania zadań podwładnym. Pierwszy to stawianie na inicjatywę oddolną, pozostawiający swobodę podwładnym, nastawiony na natychmiastowe wykorzystywanie każdej nadarzającej się sytuacji, jaka może pojawić się w trudno wszakże przewidywalnej przyszłości na polu walki. To sprawne reagowanie na pojawiające się sytuacje.