Wydajność Podstawowym parametrem określającym możliwości technologiczne pieca konwekcyjno-parowego jest powierzchnia technologiczna, czyli suma powierzchni wszystkich tac GN umieszczonych w komorze. Wartość ta decyduje o ilości produktu, jaki można jednocześnie poddać obróbce. Przykładowo, jedna taca 1/1 GN mieści do 5 kg produktu, co pozwala oszacować maksymalną wydajność pieca. W porównaniu z innymi urządzeniami, np. patelniami gastronomicznymi (10–50 dm²), piece wyróżniają się większą powierzchnią roboczą i możliwością obróbki dużych ilości produktów. Komory pieców mają też znaczne objętości, porównywalne z kotłami gastronomicznymi, co czyni je konkurencyjnymi także w gotowaniu na parze.
Wskaźnik mocy zasilania przypadającej na jednostkę powierzchni mieści się w granicach 0,05–0,20 kW/dm² (dla porównania – dla patelni wynosi 0,1–0,4 kW/dm²). Mimo to piece zapewniają większe powierzchnie technologiczne. Moc zainstalowana w przeliczeniu na objętość komory wynosi 0,07–0,25 kW/dm³, co w przypadku pieców o większej mocy przekracza dwukrotnie poziom kotłów gastronomicznych. Przekłada się to na szybsze nagrzewanie i intensywniejszy przebieg procesu obróbki. Stosunek masy pieca do powierzchni technologicznej wskazuje, że większe modele są korzystniejsze pod względem konstrukcyjnym — dla małych pieców wskaźnik ten wynosi ok.