Biologia i ekologia Gatunek synantropijny jak i występujący w środowisku naturalnym. Aktywny nocą. W otoczeniu człowieka zasiedla ciemne miejsca jak kwietniki, stosy drewna, piwnice czy ciemne kąty za meblami. W miejscach tych buduje poziome, dachowate sieci łowne, na jednym końcu w lejek mieszkalny, w którym pająk czai się w oczekiwaniu na ofiarę. Tą ostatnią są owady i inne pająki. W przypadku niedostatku pożywienia, a u samców też celem poszukiwania samicy, pająki opuszczają nocą sieci. Wędrując trafiać mogą do miejsc z których nie potrafią się wydostać, jak wanna czy umywalka. Dożywają około 4 lat.
Jad tego pająka nie jest groźny dla człowieka. Większe osobniki mogą przebić skórę dorosłej osoby, ale nie są agresywne.
Rozprzestrzenienie Pająk europejski, podawany też z Libanu, zawleczony do Stanów Zjednoczonych i Kanady. Pierwsze doniesienie północnoamerykańskie pochodzi z 1929 z Vancouver Island.
W Europie podawany z Andory, Austrii, Belgii, Bułgarii, Chorwacji, Czech, Danii, Finlandii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Holandii, Irlandii, byłej Jugosławii, Liechtensteinu, Litwy, Łotwy, Macedonii Północnej, Niemiec, Norwegii, Polski, Portugalii, Rumunii, Rosji, Słowacji, Szwecji, Szwajcarii, Wielkiej Brytanii i Włoch. W większości zasięgu liczny.
Przypisy .
Kategoria:Lejkowcowate Kategoria:Pająki Azji Kategoria:Pająki Ameryki Północnej Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1843 roku