Okręty typu Kuźniecow były pierwszymi radzieckimi lotniskowcami pełnopokładowymi. Początkowo miały zostać wyposażone w dwie katapulty parowe, jednak radzieccy inżynierowie napotkali na szereg trudności w opracowaniu niezawodnych katapult tego rodzaju, toteż projekt został zmodyfikowany i zastosowano na nim wznoszącą się pod kątem 12° skocznię, która mogła być używana do swobodnego startu samolotów pod wiatr o średniej sile. Z wyjątkiem nadbudówki mieszczącej dużą baterię pocisków przeciwokrętowych i ZOP oraz niezwykły arsenał broni przeciwlotniczej, w pozostałych elementach jednostki miały stosunkowo tradycyjną konstrukcję. Stocznia Okręt Położenie stępki Wodowanie Wykończenie Wejście do służby Flota Zakład nr 444(Mikołajów) „Admirał Kuzniecow” (proj. 1143.5) 1 kwietnia 1982 4 grudnia 1985 N/A 20 stycznia 1991 „Wariag” (proj. 1143.6) 6 grudnia 1985 4 grudnia 1988 Jiangnan(Szanghaj) 25 września 2012 Pierwszy okręt nowego projektu został zwodowany w Mikołajowie 4 grudnia 1985 roku, po czym po trwających 6 lat pracach wykończeniowych oraz testach morskich, 20 stycznia 1991 roku wszedł do służby w marynarce Federacji Rosyjskiej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Lotniskowce projektu 1143.5 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.