Wiadukt Pancera, także Nowy Zjazd – wiadukt łączący plac Zamkowy z mostem Kierbedzia w Warszawie, zbudowany w latach 1844–1846. Został zburzony w 1944. Pozostałości wiaduktu rozebrano podczas budowy w latach 1947–1949 trasy W-Z.
Historia Wiadukt powstał w celu ułatwienia dojazdu do mostu łyżwowego na Wiśle znajdującego się u wylotu stromej i wąskiej ul. Bednarskiej. Miał on również stanowić przyczółek dla przyszłego mostu stałego przez Wisłę. W związku z jego budową zburzono klasztor i kościół bernardynek oraz część zabudowy Mariensztatu.
Wiadukt został zbudowany w latach 1844–1846 według projektu Feliksa Pancera. Była to konstrukcja o siedmiu łukowych sklepieniach, wykonanych z cegły, wspartych na sześciu filarach i dwóch przyczółkach. Wiadukt, nazywany także Nowy Zjazdem, umożliwił zjazd z placu Zamkowego do ulicy Dobrej, i dalszy dojazd do ul. Bednarskiej.
Wiadukt został wykorzystany jako dojazd do oddanego do użytku w 1864 roku mostu Aleksandryjskiego (nazywanego zwyczajowo mostem Kierbedzia). Ułożono na nim także tory tramwajowe. Początkowo była to linia tramwaju konnego należącego do kolei rosyjskich, która łączyła linie szerokotorowe na Pradze z linią normalnotorową Warszawsko-Wiedeńską.