Zoltán Kodály (ur. 16 grudnia 1882 w Kecskemécie, zm. 6 marca 1967 w Budapeszcie) – węgierski kompozytor, etnograf i pedagog.

Życiorys Urodził się w Kecskemét. Rodzice Frigyes i Paulina cenili muzykę i grali na instrumentach: ojciec na skrzypcach, a matka na fortepianie i również śpiewała. Matka Paulina Jalovetzky miała polskie pochodzenie, jej dziadek Michał Jałowiecki, uczestnik Konfederacji barskiej, musiał uchodzić z Polski. Kodály w dzieciństwie mieszkał w Galáncie, gdzie ukończył szkołę powszechną, a do gimnazjum uczęszczał w NagyszombatJaniszewska M. Koncepcja wychowania muzycznego Zoltána Kodály’a Pedagogika Katolicka 2016 nr 19 s. 88–95.. Uczył się też w tym czasie muzyki oraz pisał pierwsze utwory. Studiował w Budapeszcie na uniwersytecie i Akademii Muzycznej (kompozycja u Hansa Koesslera). Razem z Bélą Bartókiem prowadził badania etnograficzne, które zaowocowały wydaniem zbioru Magyar népdalok. Kodály doktoryzował się na uniwersytecie w 1906 na podstawie dysertacji Budowa stroficzna węgierskich pieśni ludowych. Od 1907 wykładał w Akademii Muzycznej w Budapeszcie – początkowo teorię muzyki, a następnie kompozycję. Pracował tam do momentu przejścia na emeryturę. Po II wojnie światowej w 1945 roku został prezesem Węgierskiej Rady Sztuki.