Pochowana na cmentarzu Powązkowskim (Aleja Zasłużonych-1-143).
Twórczość Ceniła epikę (w dzienniku rozpatruje Noce i dnie Dąbrowskiej, „oddech epicki” Zofii Nałkowskiej i jej przyjaciółki Heleny Boguszewskiej, chwali Conrada i Prousta), jako pisarkę pociągała ją proza. Była autorką opowiadań i powieści historycznych i współczesnych. Najpierw pisała i publikowała wraz z mężem, Jerzym. Debiutem literackim była wydana w 1931 powieść Catalina, napisana wspólnie z mężem.
Pierwszym docenionym ogniwem samodzielnej twórczości własnej Anny Kowalskiej był tom Opowiadania greckie, wydany w 1949. Polski PEN Club wyróżnił go Nagrodą im. Hemingwaya. Ceniono też autobiograficzną prozę Na rogatce (1953), przedstawiającą Lwów sprzed lat. Maria Dąbrowska opisała ją z entuzjazmem w dzienniku:
„Przeczytałam to wczoraj. To bardzo dobra, pełna uroku książka, przeczytałam ją prawdziwie jednym tchem. Oprócz Opowiadań greckich najlepsza książka Anny i najbardziej sercem pisana”Cyt. za Julią Hartwig, op. cit., s.