Geowłókniny filtracyjne Geowłókniny, których główną funkcją jest filtracja, czyli zatrzymanie cząstek stałych przy jednoczesnym swobodnym przepływie wody między dwiema różnymi warstwami gruntów. Stosuje się je głównie do konstrukcji drenów francuskich (drenów kamiennych), owijania rur drenarskich, jako warstwa filtracyjna ograniczająca erozję wewnętrzną w budownictwie wodnym oraz pod gabionami i geokratami. Funkcje te najlepiej spełniają cienkie geowłókniny o optymalnych wymiarach porów i dużej wodoprzepuszczalności w kierunku prostopadłym do płaszczyzny. Te parametry decydują o występowaniu kolmatacji (zapychania się porów). W wielu przypadkach istotne jest też by miały określone wytrzymałości na rozciąganie.
Istotne parametry: Wymiar porów O90: od 90 do 120 µm według PN-EN ISO 12956:2002 Wodoprzepuszczalność w kierunku prostopadłym do płaszczyzny; min 90 l/m2/s (mm/s) według PN-EN ISO 11058:2002 h=50mm Wytrzymałość na rozciąganie 6 – 15 kN/m według PN ISO 10319:1996